Heerlijk, overweldigend, puur geluk: Maja wachtte 15 jaar op de Lençóis Maranhenses

Een Sloveense oud-hoogleraar, haar man met zijn camera en zes dagen tussen Barreirinhas, Atins en Santo Amaro, verteld in Maja’s eigen woorden

Maja Žumer (73) doceerde haar hele loopbaan informatiewetenschap aan de Universiteit van Ljubljana, in Slovenië. Officieel is ze sinds een jaar met pensioen, maar bij een onderzoeksprogramma is ze nog altijd betrokken. Precies daardoor kwam Brazilië in 2026 weer in haar agenda te staan: er stond een congres in São Paulo gepland.

Brazilië was voor haar geen onbekend terrein, en de duinen van de Lençóis kende ze allang van foto’s. Al 15 jaar droomde Maja van het Nationaal Park Lençóis Maranhenses. Een eerdere poging was op niets uitgelopen. Nu ging ze eindelijk, samen met haar man Slobodan Žumer, een fervent fotograaf.

In augustus 2026 volgde het stel de volledige route door de Lençóis Maranhenses, georganiseerd door PlanetaEXO met lokale gidsen. Die route verbindt de drie belangrijkste uitvalsbases van het park (Barreirinhas, Atins en Santo Amaro) over de weg, over de rivier en per 4×4. Dit is haar verhaal. Lees hieronder verder!

Vijftien jaar, één mislukte poging en toen: nu of nooit

Het begon allemaal met een gesprek thuis, zo’n 15 jaar geleden. Maja’s schoondochter had een ontdekking gedaan: een plek in Brazilië die Lençóis Maranhenses heet. Maja was meteen verkocht, al leek de afstand een flinke drempel.

De eerste kans kwam 10 jaar geleden, dankzij een congres in Rio de Janeiro. Ze zocht overal naar een reisbureau dat de reis kon regelen, maar vond er geen. Omdat ze alleen reisde, was dat extra lastig. Het werden dus de Iguazú-watervallen. “Het was prachtig, dat moet ik toegeven”, zegt ze, “maar het was de Lençóis niet.”

Toen er dit jaar een tweede congres in São Paulo op de agenda stond, was de keuze snel gemaakt: “Het is nu of nooit.” Maja benaderde meerdere reisbureaus, maar één sprong eruit. “PlanetaEXO was de enige die meteen reageerde, altijd bereikbaar was en al mijn vragen beantwoordde”, blikt ze terug.

Achteraf is haar oordeel duidelijk: “Dit was waarschijnlijk mijn laatste kans. En het liep perfect.”

👉 Lees meer: Hoe kom je in de Lençóis Maranhenses?

Een unieke bestemming waar zelfs ervaren reizigers nooit van hebben gehoord

Maja heeft flink wat van de wereld gezien, onder meer Argentinië, Mexico, Guatemala en de Sahara. Toch was de Lençóis anders dan alles wat ze kende.

“Ik kan wel zeggen dat dit echt uitzonderlijk is”, zegt ze vol lof. “Er is niets wat erop lijkt. Zelfs andere woestijnen kunnen er niet aan tippen, door de kleur en natuurlijk ook door de combinatie met het water.”

Wat haar thuis verbaasde: hoe weinig mensen de Lençóis Maranhenses kennen. “Als ik erover begin, zelfs bij mensen die veel reizen en al vaak in Brazilië zijn geweest, hebben ze er nog nooit van gehoord”, vertelt ze. Dat zegt veel over hoe bijzonder dit nationale park is.

De duinen op rijden voelde als rijden door de sneeuw

Na 15 jaar plaatjes kijken lagen de verwachtingen hoog. Toch ontdekten Maja en Slobodan dat geen enkele foto de Lençóis Maranhenses echt recht doet. Vooral de eerste rit in de 4×4 is haar bijgebleven. Hoe kan een zandlandschap zo op een winterlandschap lijken?

“Het is net rijden in de sneeuw, en ik ski heel graag, dus voor mij is dat echt heel, heel positief”, zegt ze enthousiast. Ook hoe groot het allemaal is, maakte indruk op haar. “Ik wist natuurlijk dat het een enorm gebied is, maar ik had niet echt beseft dat je zo ver kunt kijken en dat het de hele tijd verandert.”

👉 Lees meer: Hoe de Lençóis Maranhenses zijn ontstaan: zo begrijp je de zandduinen en lagunes van Brazilië

Elk uur een ander landschap en een blije echtgenoot met camera

Zes dagen lang trokken Maja en Slobodan door het Nationaal Park Lençóis Maranhenses. Nooit zag het landschap er twee keer hetzelfde uit. “Het was altijd weer anders. Het uitzicht was anders, het licht was anders. Het was nooit, maar dan ook nooit saai”, zegt Maja. Het weer zat mee, en het tijdstip deed de rest: “Om twaalf uur ’s middags is het heel anders dan later op de middag, of ’s ochtends, of bij zonsondergang.”

Ook de textuur van de duinen veranderde steeds. Voor iemand die zo graag fotografeert als Slobodan, waren de Lençóis een “paradijs voor fotografen”. Volgens Maja was hij in de wolken, en dat ontging de gidsen niet.

“Ze stopten altijd voor foto’s. We hoefden maar een teken te geven en ze stonden meteen stil”, weet ze nog. “En zelfs als we geen teken gaven: zodra ze zagen dat mijn man een foto probeerde te maken, gingen ze meteen langzamer rijden.”

👉 Lees meer: Wat is de beste reistijd voor de Lençóis Maranhenses?

Warme lagunes en 10 meter strand helemaal voor zichzelf

Vanuit alle drie de uitvalsbases maakt de volledige route een ronde langs de lagunes: Lagoa Azul (Barreirinhas); Ponta do Mangue en Canto do Atins (Atins); en Lagoa do Junco en Lagoa do Reflexo (Santo Amaro).

Maja vond ze allemaal geweldig, maar één ding viel haar echt op: de temperatuur. “Het verbaasde me hoe warm het water is”, vertelt ze. “Misschien komt dat weer door die associatie met sneeuw.”

Drukte was evenmin een probleem. De gidsen brachten hen naar lagunes waar ze helemaal alleen waren en naar andere waar meer mensen kwamen, maar overvol was het nergens. “We hadden altijd onze 10 meter strand voor onszelf. De gidsen hebben de lagunes en de uitzichten echt goed uitgekozen.”

Drie uitvalsbases, één rivier en nooit haast

Maja en Slobodan bezochten Barreirinhas, voeren met de speedboot over de rivier de Preguiças naar Atins en hadden het in Santo Amaro erg naar hun zin. Zwaar was het nergens.

“We hoefden eigenlijk nauwelijks te lopen. We zijn wat ouder, maar nog best fit. We skiën allebei nog. Lichamelijk was het heel makkelijk en ontspannen, en er was genoeg tijd”, legt ze uit. Voor haar was de reis moeiteloos en tegelijk echt de moeite waard.

Juist dat vond ze een van de fijnste dingen. “We hoefden ons nooit te haasten, en we wisten altijd van tevoren hoeveel tijd we op elke plek hadden. Alles verliep heel soepel.”

Voor hen werkte de organisatie van de route heel goed: de gidsen namen altijd de middag ervoor het programma van de volgende dag door. Voor Maja was dat een enorme hulp. “Anders hadden we steeds moeten terugdenken: ‘Weet ik het nou goed of niet?’ Dat was dus geweldig.”

👉 Lees meer: Hoeveel dagen moet je in de Lençóis Maranhenses blijven?

Lachende gastheren, schone pousada’s en een eerste kennismaking met caju

Buiten de duinen viel Maja vooral de sfeer op. “De mensen zijn altijd vrolijk, altijd aan het lachen. Je ziet geen chagrijnige gezichten”, zegt ze, zelf ook met een glimlach. “De hele sfeer is fijn.”

In restaurants hielp het personeel met de taal en deed het echt zijn best. In de pousada’s zorgden de gastheren ervoor dat het stel het comfortabel had en dat alles op rolletjes liep.

Ook alle accommodaties waren via PlanetaEXO geboekt, en elk verblijf overtrof de verwachtingen. Elke plek had een eigen karakter, en op de ene ging het er wat losser aan toe dan op de andere, maar ze waren allemaal “heel mooi, schoon en comfortabel. We hebben geen enkel probleem gehad”, aldus Maja.

Aan tafel aten ze vis, vlees en natuurlijk rijst met bonen. Nieuw voor haar was caju, de vrucht van de cashewboom, die ze in een drankje proefde. Ze vond het heel interessant en authentiek, net als al het andere in de Lençóis Maranhenses. “Alles was heerlijk.”

👉 Lees meer: Waar kun je overnachten in de Lençóis Maranhenses?

Is Brazilië veilig? Maja’s eerlijke antwoord

In de Lençóis was veiligheid voor Maja nooit een punt. In hun vrije tijd wandelde het stel door Atins, ook als het al donker was, en ze maakte zich geen enkele zorgen. “We voelden ons altijd veilig”, benadrukt ze.

São Paulo en Rio zijn anders, geeft ze toe, maar dat verbaast haar niet. “Zo zijn alle grote steden. Je moet voorzichtig zijn en geen domme dingen doen. Daar maak ik me niet zo druk om. Ik ben al op zoveel plekken geweest.”

Uit eigen ervaring raadt Maja elke reiziger vooral gezond verstand aan.

👉 Lees meer: 10 reistips voor de Lençóis Maranhenses om je reis optimaal te benutten

De Lençóis in drie woorden en Maja’s volgende bestemming

We vroegen Maja om de reis in drie woorden te beschrijven: Heerlijk. Overweldigend, “maar dan in de goede zin van het woord, want al je zintuigen worden geprikkeld door dit prachtige landschap.” En puur geluk.

Haar advies voor iedereen die een reis naar de Lençóis Maranhenses of Brazilië overweegt, is simpel: “Doe het gewoon zo snel mogelijk. Twijfel niet.”

Of er nog een reis naar Brazilië komt, weet Maja eerlijk gezegd niet, maar het lijstje ligt al klaar. Slobodan genoot van zijn eerdere reizen naar Manaus en de Amazone, dus die plekken wil Maja ook graag zien, net als het zuiden van Brazilië.

De Lençóis heeft tenslotte al bewezen dat plannen je kunnen verrassen. “Tien jaar geleden had ik nooit gedacht dat ik terug zou komen”, zegt ze. “Dus wie weet? Ik zou er nooit nee tegen zeggen.”

De Lençóis Maranhenses bezoeken met PlanetaEXO

Je hebt het park nu door Maja’s ogen gezien: duinen die aanvoelen als verse sneeuw, lagunes zo warm dat je er niet meer uit wilt en dagen zonder enige haast. Dan weet je ook: het wachten loont.

PlanetaEXO is een ecotoerismeplatform gespecialiseerd in tours door de Lençóis Maranhenses. Samen met ervaren lokale gidsen en touroperators regelen wij alle logistiek, zodat jij je helemaal op de duinen kunt richten. Neem nu contact met ons op!